Mijn gecompliceerde relatie met LinkedIn

‘Lid sinds 4 november 2004’ zag ik zojuist staan bij mijn account instellingen. Sinds die tijd ben ik dus lid van de grootste zakelijke netwerkclub ter wereld: LinkedIn. Het 12,5 jarig jubileum is inmiddels alweer een poosje achter de rug. Als ik er zo eens over nadenk dan is mijn relatie met LinkedIn vrij gecompliceerd.

Hoe kijk ik terug op die 12,5 jaar?

In mijn rol als ondernemer en recruiter maak ik sinds die tijd bijna dagelijks gebruik van LinkedIn. Een aantal jaren ook met een betaalde account. Al die jaren heb ik veel content gedeeld en mensen aan elkaar gekoppeld. Daarnaast heb ik ook veel unieke content toegevoegd in de vorm van eigen schrijfsels.

Zonder morren heb ik vele jaren de – immer groeiende – kosten van de betaalde account van mijn rekening af laten schrijven. Ook heb ik de vele eenzijdige wijzigingen van LinkedIn moeten ‘ondergaan’.

Mijn relatie met LinkedIn?

Ach, je zou het in de basis een soort haat-liefde verhouding kunnen noemen. Ik herken wel het feit dat ik veel ‘geef’ en LinkedIn veel ‘neemt’ in onze relatie. Ook herken en accepteer ik dat ik qua data volledig word leeg gezogen.

Haat

Tevens irriteer ik me aan het feit dat de LinkedIn zoekalgoritmes ongrijpbaar en ondoorzichtig lijken. Zeker ook de manier waarop deze weer gekoppeld zijn aan de pricing modellen. Ik zie duidelijk dat mijn collega met een ‘iets goedkopere’ betaalde account hele andere zoekresultaten heeft dan ikzelf met een ‘iets duurdere account’.

Wat me tenslotte verbaast is dat de basis van LinkedIn eigenlijk nog precies hetzelfde is als wat het 12,5 jaar geleden was. Natuurlijk zijn er diverse cosmetische wijzigingen geweest maar verder is er eigenlijk weinig veranderd of verbeterd. Misschien naïef om te denken maar nog nooit heeft iemand van LinkedIn – desnoods met een mailing – aan mij gevraagd of ik tevreden ben en of ik misschien nog tips heb.

Liefde

LinkedIn heeft veel moois bijgedragen aan het behalen van mijn bedrijfsresultaten. Het heeft me veel geleerd over de structuur van bepaalde netwerken. En – last but not least – in contact gebracht met heel veel leuke mensen en organisaties die ik anders nooit had gekend.

LinkedIn bashers

Toch is het zeuren wat ik hierboven even deed een kleine uitzondering. Mag dat? Want ik weiger om me aan te sluiten bij het dagelijks groeiende legioen ‘LinkedIn bashers’ die (jaja!) vooral op LinkedIn hun gal spuwen over het bedrijf. Het is een beetje als iemand die ontevreden is over de telefoonmaatschappij en die vervolgens de telefoon pakt om dat iedereen te vertellen.

Het is ook maar net wat je van een commercieel, digitaal sociaal netwerk verwacht. Natuurlijk is hun bestaansrecht de betaalde account, advertenties en het feit dat ze met jouw data aan de haal gaan. Verbaas je daar dan ook niet over. En word er al helemaal niet boos over.

Net als al die LinkedIn puristen die anderen op de vingers tikken met de opmerking ‘het is geen Facebook hoor!’ Of  ‘er heeft een anoniem persoon op mijn profiel gekeken!’ Ik doe daar niet aan mee. Het is net als met een tv programma wat je niet bevalt. Zet hem op een ander kanaal. Oké…dat is er in dit geval misschien niet echt … Of zet LinkedIn uit en ga eens wat meer ‘offline’ aan de slag.

Knap

Ik denk er absoluut niet over om mijn relatie met LinkedIn de komende jaren te beëindigen. Wat ik namelijk wel razendknap vind is dat er eigenlijk nog geen realistisch alternatief is voor LinkedIn. Dat zal er ook niet zómaar komen. En, wat daar ook de reden van mag zijn, dat hebben ze gewoon goed gedaan.

Bij mijn 15 jarig jubileum kijk ik wel weer eens of er mooie alternatieven zijn. En dan zeg ik mijn relatie met LinkedIn eenzijdig op. Want zo ben ik dan ook wel weer… Sorry LinkedIn!

Raymond te Veldhuis

Blog