Deze IT-er is tenminste houdbaar tot:

De HR Manager pakt een IT medewerker uit het schap en leest het etiket: ‘inhoud: 1 IT specialist, netto gewicht 80 kilo. Kleur: zwart met blauw. Brildragend. Ingrediënten: WO, Java, Spring, Hibernate, Agile. Inclusief accessoires.’

Ze draait hem om en zoekt op de verpakking naar de houdbaarheidsdatum. ‘Hmmm…deze is al boven de 45 jaar dus bijna over de datum. Die begint vast al een beetje te stinken. Waarom zetten ze die toch altijd vooraan in het schap? Alsof we daar in trappen. Nee, ik wil een een verse want hij moet nog even meegaan.’ Ze graait achterin het schap en vindt gelukkig nog een paar verse van 23. Tevreden gooit ze er drie in haar winkelwagentje en rijdt ze richting de kassa.

Aan het einde van de dag gaat de winkelmanager de schappen langs en haalt hij alle IT-ers die over de houdbaarheidsdatum zitten er uit. Hij gooit ze in de container. Wat een verspilling! Maar ja…niemand koopt ze. En wat moet ik er mee?

De HR Manager was naar de winkel gekomen om nieuwe IT-ers in te kopen. De afgelopen tijd zijn er wat mensen vertrokken en de hoeveelheid werk blijft hetzelfde. Hoog tijd voor verse IT-ers dus!

Bovenstaande anekdote lijkt natuurlijk vreemd maar soms gedragen organisaties zich bij de werving en selectie van nieuwe medewerkers op precies deze wijze. Helaas. Zit het in onze natuur om op zoek te gaan naar ‘nieuw en vers’? Misschien nog een oud instinct vanuit de oertijd?

Toch kiezen veel kenners met smaak gelukkig juist vaak voor ‘gerijpte’ producten zoals een goede fles wijn die wat ouder is of een lekker stuk oude kaas. Meer karakter? Meer smaak?

En bij een goede maaltijd gaat het toch altijd om de juiste mix van ingrediënten waarmee je uiteindelijk het perfect gebalanceerde gerecht op tafel zet?

Eet smakelijk.

Raymond te Veldhuis

Blog